‫رد گم کردن؟
‫چرا؟
‫برای اینکه بتونیم وارد شیم.
‫آره، اونجاشو فهمیدم.
‫چرا؟
‫یادته وقتی با هم مواد می‌زدیم ‫و تو هر دفعه می‌پرسیدی،
‫"چرا آبیه؟"
‫و من می‌گفتم، "همیشه آبیه بابا."
‫آره، ولی این هرگز اتفاق نیفتاده.
‫این یه خاطره‌ی جعلیه.
‫من تا توی بیمارستان ‫تو رو ندیدم.
‫ولی یادت میاد که، درسته؟
‫چه جعلی، چه حقیقی، یادت میاد!
‫پس اتفاق افتاده.
‫اصن تو تو هستی؟
‫همون لنی‌ای هستی که من توی بیمارستان دیدم؟ ‫همون دختره که کورن‌فلیکس می‌خورد؟
‫همونی که طاقت شنیدن واژه‌ی "نوک سینه" رو نداشت؟
‫یا همه‌ی اینا... فقط یه نقابه؟
‫مگه مهمه؟
‫ذهن و بدن و انسانیت.
‫هرگز تا حالا کسی نظر یه شیر کوهی رو نپرسیده.
‫یا از یه ساقه‌ی مارچوبه ‫نپرسیده چه احساسی داره.
‫همکار من همون کسیه که در حال حاضر ‫نیاز داره باشه.
‫تنها چیزی که من می‌دونم ‫اینه که اون بهم گفت کمکت کنم...
‫سید... و من عاشقشم و بهش اعتماد دارم،
‫واسه همین کمکت می‌کنم.
‫فقط دیگه دروغ کافیه. ‫اگه می‌خوایم این کارو کنیم،
‫اگه قرار باشه من کمکت کنم بدنت رو پیدا کنی،
‫تو دوستام رو بهم پس میدی،
‫و هر کاری اون بگه... سید، ‫سیدِ آینده بگه...
‫انجام میدیم.
‫ولی بزارین بیش از حد لازم ‫شفاف بیان کنم: هیشکی صدمه نمی‌بینه.
‫فهمیدین؟
‫اون موافقت کرد.
‫امشب میریم.
‫نگران نباش.
‫پیداش می‌کنیم.
‫-: ارائـه‌ای از رسـانـه‌ی بـزرگ نـایـت‌مـووی :- ‫-:: محمـد Dunham ::- ‫-: NightMovie.Co :-
‫وقتی با رئیس صحبت کردم...
‫فوکیاما.
‫گفت نقشه اینه که ‫وقتی الیور رو پیدا کردیم بکشیمش.
‫بیا اول مطمئن شیم ‫پیداش می‌کنیم.
‫این مرده... زنه...
‫اونا...
‫نمی‌دونم چی صداشون کنم.
‫ما وِرمیلیِن صداشون می‌کنیم.
‫جهش‌یافته‌ن؟
‫فکر کنم اندروید ــن.
‫مصنوعین، ساخته‌ی دستن.
‫حقیقتشو بهت میگم.
‫اولش منو دستپاچه می‌کردن.
‫ولی الان برام...
‫آروم کننده‌ن.
‫هیچ خاطره‌ای برام ندارن.
‫فقط اطلاعات روشونه.
‫چندتا هستن؟
‫هیشکی نمی‌دونه.
‫بسیار خب، کامیون رو نگه دار!
‫چرا؟
‫رسیدیم.
‫ما رو راهنمایی کن.
‫اون چیه؟
‫سید.
‫احتمال قابل انفجار بودن شیء به طور ذاتی...
‫27%.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫فقط اون انگل دیوست
‫دارم اذیتم می‌کنه.
‫حواستون جمع باشه.
‫احساس می‌کنم این یه تله‌ست.
‫نه، اونا رفته‌ن.
‫اشتباه پیش اومده؟
‫بهمون حقه زدن.
‫اون می‌دونست من دارم نگاه می‌کنم، ‫اینجا رو نشونم داده،
‫- و بعدش رفته. ‫- پس اگه الیور اینجا نیست
‫کجائه؟
‫♪ آیا ♪
‫♪ دوست داری روی یه ستاره تاب بخوری؟ ♪
‫
‫♪ پرتوهای ماه رو توی یه شیشه ♪
‫♪ ببری خونه؟ ♪
‫
‫♪ و وضعت بهتر از ♪
‫♪ اینی که هست باشه؟ ♪
‫♪ یا اینکه ترجیح میدی مثه یه خوک باشی؟ ♪
‫
‫یا اینکه ترجیح میدی ماهی باشی؟
‫
‫ایست، ایست، بی‌حرکت.
‫فرار کنین.
‫
‫پیشرفته‌ست، اما...
‫نه مثه تکنولوژی 'شیار'ها. ‫[نژادی از موجودات فضایی در کمیک‌بوک‌های مارول]
‫حدس اول منم همین بود.
‫نه. نمی‌تونم این حس رو کنار بذارم
‫که یه جورایی من این گوی رو ساخته‌م.
‫بله، باور کن می‌دونم چطور به نظر میاد.
‫
‫الیور.
‫منم. کَری.
‫می‌تونی اون تو صدام رو بشنوی؟
‫تو می‌تونی این تو صدام رو بشنوی؟
‫
‫بیا برقصیم، دیوس‌خان.
‫کِری؟
‫من می‌ترسم.
‫سلامَلِیکم.
‫اون کجائه؟
‫کَری.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫طبقه‌ی سوم امنه. گزارش بدین.
‫بیا تو.
‫
‫- می‌تونی احساسشون کنی؟ ‫- هان؟
‫اونا هنوز اینجائن؟
‫
‫نه، اونا رفته‌ن.
‫یالا دیگه.
‫کِری؟
‫چی شده؟
‫
‫ملانی.
‫اون اینجائه؟
‫راهب محفل می‌گو اینجائه؟
‫دیده‌ایش؟
‫اینجائه؟
‫توی بخش 3 ــه؟
‫راهب محفل می‌گو اینجائه؟
‫اون داشت دنبال یه راهب می‌گشت.
‫یکی از اعضای محفل می‌گو.
‫الیور باور داره اون اینجا مخفی شده.
‫غیرممکنه.
‫چرا؟
‫سالیان پیش،
‫راهبان می‌گو از صفحه‌ی روزگار پاک شدند
‫به دست مایزِر ساندِی.
‫مایزر چی‌چی؟
‫باور دارم داستان مال پیش از زمان توئه.
‫ولی تو هم همون شایعاتی رو شنیدی ‫که منم شنیده‌م.
‫وقتی امل فاروق شکست داده شد،
‫ذهنش از بدنش جدا شد.
‫اما بعد از اون ‫بدنش به دست راهبان
‫در جایی مخفی شد.
‫پس اگه فاروق داره دنبال بدنش می‌گرده...
‫یه راهب می‌گو از مکانش مطلعه.
‫صحیح.
‫پس حالا این راهب اینجا هست یا نه؟
‫ما به زبان ساده بیان می‌کنیم.
‫دیوید هالر، 63% احتمال داره ‫به ما دروغ گفته باشی.
‫63؟
‫دقیقاً درباره‌ی چی؟
‫همه‌چی.
‫اون که یه عالمه دروغه.
‫تو ما رو از ساختمون خارج کردی
‫وقتی که شدو کنیگ به زور وارد اینجا شد.
‫برای راه‌گم‌کنی.
‫با فاروق همکاری کردی.
‫- توطئه چیدی. ‫- خودش که گفت.
‫فاروق به ما حقه زد ‫که از ساختمون بریم بیرون.
‫کار اون همینه. مردم رو گول می‌زنه.
‫- سید... ‫- نه.
‫بهشون بگو.
‫اگه من جای تو باشم ‫احتیاط می‌کنم که کی رو مقصر خطاب می‌کنم.
‫شاید بهتر باشه تنها امیدمون برای
‫کشتن هیولا رو از دست خودت عصبانی نکنی.
‫هیشکی... هیشکی... هیشکی صدمه نمی‌بینه.
‫خیلی بلند بود.
‫صدای من اینجوریه؟
‫- کِری؟ ‫- چیه؟
‫- من می‌ترسم. ‫- می‌دونم، منم ترسیده‌م.
‫کِری؟
‫حالت خوبه؟
‫آره، برو خودت پشت و رو بشو ‫ببینیم چقدر بهت مزه میده.
‫چیزی می‌خوای؟
‫من برای پیدا کردن فاروق به کمک بیشتری نیاز دارم.
‫- دروغگو. ‫- خفه شو، خفه شو.
‫مخزن باید یه کم اصلاح شه.
‫من شبیه آقای تعمیرکارم؟
‫یا هر آقای دیگه‌ای؟
‫من کروموزم ایکس دهن‌سرویس‌کنم.
‫یا شاید اون قسمت رو ندیدی
‫که یه بازو از شکمم زده بود بیرون.
‫- من فقط... ‫- حقیقت رو بهش بگو.
‫ازت اینو نمی‌خواستم اگه...
‫تو باید با سید حرف بزنی. با سید آینده.
‫خیلی مهمه.
‫الان... بهش یه لقب دادی؟
‫داره بهمون نگاه می‌کنه. یه چیزی بگو.
‫هر چه زودتر فاروق رو پیدا کنیم،
‫زودتر می‌تونیم شماها رو
‫برگردونیم به حالت قبل.
‫اون گفت حرفت منطقیه.
‫- کی؟ ‫- کَری.
‫توی سرم.
‫صحیح.
‫من داشتم فکر می‌کردم ‫اگه تو مخزن رو اصلاح کنی،
‫شاید یه راهی باشه که من بتونم به فراتر از...
‫الان نگاه کنم، ‫چون افکار اون محافظت‌شده‌ن.
‫داره ازم قایم میشه.
‫ولی اگه من بتونم یه راهی پیدا کنم
‫به خازج فضا و زمان، ‫اگه بتونم ببینم
‫کجا بوده یا شاید آینده رو ببینم، ‫ببینم کجا قراره باشه...
‫درک چندبُعدی.
‫من باید ازش جلو بزنم.
‫کسری گفت ممکنه این کار خیلی خطرناک باشه
‫و اینکه ممکنه تو منفجر شی.
‫خب...
‫من به تو اعتماد دارم... به اون... پس...
‫پس بیا تلاش کنیم از این اتفاق دوری کنیم.
‫کدوم؟
‫ببخشید.
‫زرد 40.
‫بلند صحبت کن.
‫
‫خیلی خب، کدوم سوئیچ؟
‫اونی که روش عکس صاعقه داره.
‫خودش به فنا میره.
‫خیلی خب.
‫کَری میگه، "طاقت بیار."
‫بیشتر!
‫بیشتر...!
‫کسی اینجا هست؟
‫سید.
‫نتیجه داد.
‫تو... واقعی هستی؟
‫امکانش هست. امکانش نیست.
‫اینجا بودن، که تو اینجا باشی.
‫خب، من که اینجائم. ما اینجائیم.
‫من باید دوباره می‌دیدمت...
‫تا متوجه بشم.
‫اونا آدم کشتن.
‫من بهشون اجازه دادم. من کمکشون کردم
‫چونکه تو گفتی...
‫چیه؟
‫هرگز فکر نمی‌کردم دوباره ‫تو رو اینجوری ببینم.
‫مگه چیه؟ من توی آینده مُرده‌م؟
‫صبر کن ببینم، من مُرده‌م؟
‫پیچیده‌ست.
‫پیچیده‌ی خوبه؟
‫
‫چـ-چـ-چی شده؟
‫تلاش کردم ذهنتو بخونم.
‫فکر نکنم بتونی ‫چون من مالِ...
‫آینده‌ای. آره، خودم فهمیدم.
‫ببین، من نمی‌دونم چه اتفاقی ‫برای من، برای ما، می‌افته،
‫نمی‌دونم چه مصیبت یا هیولایی می‌افته به جونمون، اما...
‫تو به خاطر عشق اومدی پیش من.
‫چیزی که ما داریم...
‫تو به من اعتماد داری.
‫و منم به تو.
‫ولی چیزی که ازم می‌خوای...
‫که به این چیز کمک کنم، باید دلیلش رو بدونم.
‫مثه هر ایده‌ی دیگه‌ای شروع شد...
‫به عنوان یه تخم مرغ.
‫و بعد اون عده‌ی اندکی از ما که باقی مونده‌ن ‫مخفی شده‌ن.
‫اما ما وقت زیادی نداریم. اون در راهه.
‫چی؟
‫- فاروق؟ ‫- نه، اون در خط زمانی من مُرده.
‫تو کشتیش.
‫کِی؟
‫حدود یه هفته بعد از الان. توی بیابون.
‫جمجمه‌ش رو له کردی.
‫
‫خب پس کی...؟
‫مهم نیست.
‫وقتی اوضاع عوض میشه ‫ما به فاروق نیاز داریم.
‫اون آدم کشت...
‫چند نفر رو کشت.
‫این چیز همه رو می‌کشه.
‫همه-همه رو می‌کشه.
‫تو خیلی...
‫متفاوتی.
‫زمان این کارو با آدما می‌کنه.
‫ظاهراً همینطوره که میگی.
‫تو...
‫همونجوری هستی که بودی.
‫توی گذشته، قبلنا.
‫مهربونی.
‫می‌تونم دوباره ببینمت؟
‫تو منو آوردی.
‫تصمیم من نیست.
‫اگه تصمیمش با تو بود، ‫دوست داشتی دوباره منو ببینی؟
‫اینجوری؟
‫«فصل 4 / محیط زیست»
‫زمانی یه مرد عاقل گفت،
‫"واقعیت اونه که ‫وقتی دیگه بهش باور نداری،
‫از بین نمیره."
‫برای این کنه،
‫واقعیت محصول دما و بوتریک اسیده.
‫ادراکی که از جهان داره ‫واقعیتشه.
‫سگ نژاد بلادهاوند 200میلیون دریافتگر بو داره.
‫اساس ادراکش از جهان
‫بر پایه‌ی‌ بو بنا نهاده شده.
‫یه سگ استدلال نمی‌کنه.
‫یه کنه هرگز ‫به هیچ طریقی
‫که تفاوتی داشته باشه ‫با تعاملات بیولوژیکیش
‫با جهان، ‫فکری درباره‌ی اون نمی‌کنه.
‫اما از طرف دیگه، انسان‌ها...
‫یه پسر بچه رو تصور کن.
‫از زمان خردسالی ‫بهش اشتباه آموزش داده میشه.
‫به این رنگ میگن قرمز.
‫این یکی سبزه.
‫قرمز.
‫سبز.
‫انسان‌ها تنها حیواناتی هستن
‫که درباره‌ی جهانشون ایده پرورش میدن.
‫ما جهانمون رو از طریق ذهنمون درک می‌کنیم ‫نه بدنمون.
‫یادت باشه، قرمز یعنی بایست، ‫سبز یعنی برو.
‫ما باید توافق کنیم چی واقعیه.
‫به همین خاطر، ما تنها حیوانی در زمین هستیم
‫که دیوانه میشه.
‫سلام. یه دقیقه وقت داری؟
‫در واقع، من داشتم...
‫فقط یه ثانیه طول می‌کشه.
‫احساس می‌کنم اینجا ‫جای اختصاصی خودمونه.
‫تو جداً... آخه من...
‫داشتم می‌رفتم توی مخزن تا...
‫فکر کردم همین الان توش بودی.
‫یه سری اصلاحات انجام دادین ‫تا بتونی از فضا-زمان خارج شی.
‫همینو به کِری نگفتی؟
‫از علمش هیچی سر درنمیارم، ‫اما باید بپرسم... نتیجه داد؟
‫چی؟
‫اون جمله‌ای که گفتی درباره‌ی اینکه ببینی فاروق قراره کجا باشه...
‫یا اینکه... کجا بوده.
‫نه، البته ما می‌دونیم کجا بوده.
‫اینجا بود. 11نفر از افرادم رو کشت،
‫یکی‌شونو تبدیل به خوک کرد،
‫یه مشت بچه رو مثه سگ ترسوند.
‫احساس می‌کنم ‫برای پاسخ دادن به این سوال،
‫باید اول توضیح بدم تله‌پاتی چجوری کار می‌کنه.
‫پیداش کردی؟ با آره و نه جواب بده.
‫اون قایم میشه.
‫من قبلاً فکر می‌کردم ‫فقط داخل ذهن الیور قایم شده،
‫ولی بعداً فهمیدم ‫ذهن‌های دیگه رو هم اون تو با خودش نگه می‌داره.
‫مثه لنی. شاید بازم باشن.
‫و وقتی حس می‌کنه من دارم نگاه می‌کنم، ‫یکی رو میاره جلو
‫و داخلش قایم میشه.
‫پس چیزی که الان داری بهم میگی ‫اینه که تو به درد نخوری.
‫یا شاید تو...
‫شاید من چی؟
‫آیا با واژه‌ی "تبانی" آشنایی داری؟
‫کم‌کم داری منو عصبانی می‌کنی.
‫می‌خوای بازم
‫لوازم اداری بکنی توی صورتم؟
‫یا زنده‌زنده منو بسوزونی؟
‫
‫تو آدم‌بده بودی.
‫آره، چه بامزه،
‫من فکر می‌کردم تو آدم‌بده هستی.
‫من می‌دونم داری دروغ میگی.
‫فکر می‌کنم داری به اون کمک می‌کنی، ‫ولی نمی‌دونم چرا.
‫و من فکر می‌کنم شغل تو اینه که به همه مظنون باشی،
‫و این باعث میشه همه مظنون باشن.
‫چرا ما رو بردی به بیابون؟
‫بهت که گفتم، اونجا دیدمش.
‫امل فاروق رو. ‫شدو کینگ رو.
‫آره، ولی فکر کردم نمی‌دونستی ‫قیافه‌ش چه شکلیه.
‫شکل الیور. اون توی الیور ــه. ‫من اونو دیدم.
‫این حرفی نیست که گفتی.
‫فقط بزار من کارمو بکنم.
‫تمام این ماجرا به زودی ختم به خیر میشه.
‫باشه، ولی یادت باشه...
‫ما همه‌چیزو می‌بینیم.
‫قوی باش.
‫بهش بگو ما کنترل رو در دست داریم.
‫کس دیگه‌ای صدمه نمی‌بینه.
‫الیور، فاروق. ما باید صحبت کنیم.
‫چرا انقدر غمگینی، عزیز من؟
‫الیور کجائه؟
‫صبر کن ببینم، تو...
‫آقای امل فاروق هستم.
‫"کرم نواری انگل"
‫تو اینو شنیدی؟
‫
‫اینم یه ماهیچه‌ست، عزیز من.
‫گوشت گنده‌ی خاکستری رو میگم.
‫باید باهاش کار کنی، قوی‌اش کنی.
‫
‫این چیزا رو یاد بگیر.
‫
‫تو تصمیم بگیر چی واقعیه و چی نیست.
‫تو. با اراده‌ی خودت.
‫
‫بهش چی میگن؟
‫میز بچه‌ها.
‫باید از پشت میز بچه‌ها بلند شی.
‫بیا پیش آدم‌بزرگا بشین.
‫همه‌ش درباره‌ی احترامه، رفیق من.
‫من و تو، ما
‫خدایانیم. ‫[به زبان فرانسوی]
‫خدایانیم.
‫جان لنِن چی گفت؟
‫بزرگتر از عیسی.
‫قیافه‌تو ببین، صورتت چقدر غمگینه.
‫چرا صورتت انقدر غمگینه؟
‫تو که ذهنمو خوندی بهم بگو چرا.
‫
‫خب که چی؟ احساس می‌کنی ازت سوءاستفاده شده.
‫
‫حالا باید ببینی از دست من عصبانی‌ای
‫یا خودت.
‫
‫بالاخره.
‫با هم می‌رقصیم.
‫آره.
‫
‫ورزش.
‫جسمیه. ‫خیلی جسمیه.
‫بهش چی میگن؟
‫هومواِروتیکه.
‫خفه شو.
‫تو قوی هستی.
‫خیلی قوی‌ای.
‫ولی داری بازی اشتباه رو انجام میدی.
‫ادامه بدیم؟
‫من بهش گفتم بهت کمک می‌کنم، و می‌کنم.
‫ولی دیگه خشونت بسه.
‫وگرنه چیکار می‌کنی؟
‫بیشتر خشونت به خرج میدی؟ هان؟
‫من بهت اعتماد ندارم.
‫نمی‌خوام بهم اعتماد کنی،
‫ولی بهم احترام خواهی گذاشت.
‫من یه سوسک نیستم ‫که بتونی زیر کفشت لهش کنی.
‫من خورشیدم.
‫ماهم.
‫اگه کمکم کنی بدنم رو پیدا کنم، ‫بهت مدیون میشم.
‫و در جایی که من بزرگ شدم،
‫دِین چیزیه که باید بهش احترام گذاشت.
‫دیگه آدم نمی‌کشی.
‫قول بده.
‫کمتر حال میده--
‫ولی...
‫باشه، قول میدم.
‫من راهبت رو پیدا می‌کنم...
‫اگه توی بخش 3 باشه.
‫منتظر علامتم بمون.
‫می‌ذونی، داشتم فکر می‌کردم...
‫حالا که تو قدم در دنیا گذاشتی،
‫حالا که تو و اون پسره ‫دوباره دارین رو در رو صحبت می‌کنین،
‫شاید من بتونم برم.
‫کجا بری؟
‫می‌دونی.
‫برگردم سر زندگیم!
‫درسته؟
‫
‫ولی تو مُرده‌ای. بدنت مُرده.
‫ولی داشتم فکر می‌کردم شاید...
‫تو بتونی برام یه بدن جدید بسازی.
‫درسته؟ یالا دیگه.
‫خفن‌ترین خفن عالم میشی.
‫فقط دارم اینو میگم ‫که تو اونچه که از من می‌خواستی رو بهش رسیدی بابا.
‫درسته؟
‫معتاد مهربون محله کارِتو انجام داد.
‫تو منو مثه یه کنه کشتی ‫و صورتم رو دزدیدی.
‫منم شکایتی ندارم، ‫ندارم جداً...
‫خیلی خوش گذشته.
‫اما می‌دونی... یه کم کسل‌کننده بوده.
‫اون چیزایی که شبیه خونه‌های تسخیرشده بود رو میگم.
‫همه‌ی اون...
‫"دیوید، من...
‫وجدانتم."
‫می‌دونی چند وقت گذشته
‫از وقتی که من سکس داشتم؟
‫داشتم فکر می‌کردم،می‌دونی، ‫تو الیور رو نگه می‌داری، درسته؟
‫و من می‌تونم...
‫یواشکی از در پشتی برم بیرون.
‫ولی میرم، درسته؟
‫بالاخره میرم دیگه؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫یه زندگی جدید،
‫در یه بدن جدید داشته باشم.
‫مثه سگ زندگی‌مو می‌کنم.
‫بعدش چی؟
‫
‫گمونم دوباره می‌میرم؟
‫و بعدش چی؟
‫بلندتر بگو، صداتو نمی‌شنوم.
‫بلندتر.
‫نه، نمی‌تونسته این کارو کرده باشه.
‫این غیرممکنه.
‫چمیدونم.
‫
‫ما چیکار کنیم؟
‫من...
‫ینی چجوری...؟
‫بیشتر فکر کن، خب؟
‫ینی ما چجوری...؟
‫نه.
‫نخیر، باید یه راه دیگه هم باشه.
‫چون اونا صدامو می‌شنون.
‫من خجالت نمی‌کشم...
‫بله، می‌خوام بتونی بیای بیرون، فقط...
‫بهتره این کار جواب بده.
‫
‫اون تو خیلی جا برای حرکت کردن نیست.
‫می‌تونی درستش کنی؟
‫اینو؟
‫تلاش می‌کنم.
‫
‫من نمی‌خوام تمام مدت این بیرون باشم
‫و زندگی کنم.
‫مثلاً اون قسمتای خسته‌کننده‌ش ‫هرگز جزئی از انتخابمون نبود.
‫ما هرگز حق انتخاب نداشتیم.
‫و تا اطلاع ثانوی،
‫باید یاد بگیریم ‫اینجوری وجود داشته باشیم.
‫چی شده؟ چیه؟
‫چیزی نیست.
‫اما الیور یه رویا داشت.
‫می‌خواست برای آدمایی که مثه خودشن ‫یه خونه بسازه،
‫می‌دونی، برای کسایی که توانایی‌های ویژه دارن.
‫منم رویایی نداشتم، ‫واسه همین گفتم باشه.
‫بعدش ما سامرلند رو ساختیم.
‫من و تو.
‫- ما خدایانیم. ‫- رویای اون بدل شد به رویای من.
‫جان لنن چی گفت؟
‫- بزرگتر از عیسی. ‫- انقدر مشغول زنده نگه داشتن رویاش
‫و تلاش برای برگردوندنش بودم که...
‫هرگز فرصت نکردم ‫رویای خودمو داشته باشم.
‫و حالا سنم رفته بالا،
‫و همه‌چیز تموم شده.
‫من فرصت دوباره گیرم نمیاد.
‫من اشتباه می‌کردم، پسرم.
‫وقتی که بهت گفتم تواناییت ‫یه موهبته.
‫نیست.
‫یه مانعه.
‫مانع چی؟
‫خوشحالی.
‫نزدیکی.
‫نصیحت منو می‌خوای؟
‫برو.
‫همین الان.
‫دست سید رو بگیر ‫و برو سر یه تپه یه جای خوب و آروم پیدا کن،
‫و همونجا ساکن شین.
‫به ابرا نگاه کنین.
‫زندگی کنین.
‫ولی چیز چی میشه...؟
‫چی؟
‫چی چی میشه؟
‫نجات دادن دنیا؟
‫دنیا چیزیش نمیشه.
‫همیشه روبراهه.
‫ممکنه اوضاع یه مدت بدتر شه.
‫شاید عده‌ای بمیرن.
‫ولی همه‌مون در نهایت می‌میریم.
‫مصیبت واقعی اینه که زندگی کردن رو فراموش کنیم.
‫خودتو نجات بده،
‫تا هنوز فرصتش رو داری.
‫سید!
‫خدا رو شکر.
‫
‫اینجائم.
‫تو...
‫باحاله، هان؟
‫آره، حتماً.
‫خیلی خب.
‫چیزی شده؟
‫فقط یه کم احساس می‌کنم...
‫فقط دارم خودمو زیر سوال می‌برم...
‫می‌دونم قول دادم به کسی نگم، ‫ولی اگه به تو بگم،
‫و تو بوده باشی که... ‫قضیه پیچیده‌ست، خب؟
‫چی داری میگی؟
‫من می‌دونم کی منو برد توی گوی.
‫دروغ گفتی؟
‫چیزی نگفتم.
‫تفاوتش چیه؟
‫می‌خوای بدونی کی منو برد یا نه؟
‫- آره. ‫- تو بودی.
‫من چی بودم؟
‫توی گوی.
‫منِ گربه رو میگی؟
‫نه، میشه...
‫لطف کنی...
‫می‌تونی برگردی به بدنت؟
‫چون من...
‫خوشحال شدی؟
‫تو بودی.
‫توی گوی.
‫ولی نه خود تو
‫که الان هستی.
‫تویِ آینده.
‫بهم گفتی به فاروق کمک کنم ‫بدنش رو پیدا کنه.
‫مطمئنی من بودم؟
‫من دیوونه نیستم.
‫من اینو نگفتم.
‫لزومی نداشت بگی.
‫کِی؟
‫چی کِی؟
‫کِی توی آینده؟
‫فردا؟
‫هفته‌ی بعد؟
‫یه سال دیگه؟ بیشتر؟
‫چمیدونم، "آینده" دیگه.
‫
‫سنم زیاد بود؟
‫بیشتر از الان بود.
‫- تو... ‫- و من ازت خواستم به فاروق کمک کنی.
‫چرا باید چنین کاری کنم؟
‫به خاطر طاعون؟
‫چرا چیزی نگفتی؟
‫چون به تو قول دادم چیزی نگم.
‫و برای نگه داشتن قولم ‫مجبور شدم...
‫
‫به لحاظ فنی، احتمالاً گفتن راز تو به خودت ایرادی نداره،
‫فکر می‌کنم؟
‫نمی‌دونم. ‫هنوز مطمئن نیستم
‫به کی نباید بگم.
‫اون جعبه‌ی موسیقی.
‫چی شده؟
‫وقتی کوچیک بودم مال من بود.
‫تو گذاشتیش اونجا؟
‫من؟ نه.
‫کار فاروق بود.
‫من از این خوشم نیومد
‫که دوباره دیدمش.
‫فاروق این کارو با من کرد.
‫تو بهم گفتی کمکش کنم، نه اینکه ازش خوشم بیاد.
‫خیلی خب.
‫"خیلی خب" چی؟
‫اگه من گفتم باید کمکش کنی، ‫باید کمکش کنی.
‫واقعاً؟
‫بهم اعتماد نداری؟
‫به اون؟ ینی، به تو؟
‫دارم، ولی...
‫همونطور که خودت گفتی،
‫واقعیت یه حق انتخابه.
‫چجوری شروع کنیم؟
‫اون راهب رو پیدا می‌کنیم.
‫-: تیم ترجمه‌ی نایت‌مووی :- ‫-:: محمد Dunham ::- ‫-: NightMovie.Co :-